head-banlampra-min
วันที่ 20 ตุลาคม 2021 1:26 PM
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านลำพระ
โรงเรียนบ้านลำพระ
หน้าหลัก » นานาสาระ » พ่อตากับลูกเขย

พ่อตากับลูกเขย

อัพเดทวันที่ 16 ธันวาคม 2020

พ่อตากับลูกเขย 

พ่อตากับลูกเขย 

พ่อตากับลูกเขย หลังจากที่พ่อตาหาทางกลั่นแกล้งลูกเขยนั้นจะสำเร็จหรือไม่ นายชิดออกคำสั่งเสียงเข้มท่าทางแข็งขัน ได้จ้ะพ่อฉันจะทำตามที่พ่อสั่งว่าแต่พ่อไม่เปลี่ยนคำสั่งแน่นะ นายชิดพูด คนอย่างข้าพูดคำไหนคำนั้นโว้ยข้าบอกจะกินหนังก็กินไม่กลับคำ ชิดพูดอย่างมั่นใจเพราะคิดว่าวันนี้กับข้าวต้องเป็นอย่างเมื่อวานไม่ต้องสงสัย

เมื่อดวงใจเอากับข้าวมาวางเธอนึกครึ้มอยากทำปลาเผากับน้ำจิ้มแจ่วให้พ่อกับสามีได้กินบ้างดังนั้นปลาที่วางอยู่บนถาดและมีผักต้มมาวางรายล้อมนั้นกลายเป็นปลานิลที่ย่างเกลือทั้งเกล็ดชิดเห็นอย่างนั้นก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นส่วนเจ้าไม้ก็ได้กลั้นหัวเราะอย่างเต็มที่เพราะพ่อตาต้องลอกหนังปลานิลที่เต็มไปด้วยเกลือกินอย่างฝืดคอทำเอาทั้งเมียและลูกของเขาพากันสงสัยเป็นการใหญ่ว่านายชิดทำไมถึงกินข้าวกับหนังปลาที่มีแต่เกล็ดและเกลือแสนเค็มคลุกข้าวอย่างนั้น ลูกเขยพูด อ๋อพ่อเขาบอกอยากกินหนังปลาย่างจ๊ะแม่ เจ้าไม้ตอบแม่ยายเสียเองแล้วก็ต้องกลั้นขำหน้าดำหน้าแดงส่วนนายชิดได้แต่เจ็บใจจนแทบกระอัก เมื่อนำเรื่องไปเล่าให้ไอ้ศรีเพื่อนสนิทฟังนายศรีก็หัวเราะเสียจนน้ำหูน้ำตาไหลจนนายชิดโกรธด่าว่าเป็นเพราะความคิดของเพื่อนแท้ๆ เขาจึงต้องกินหนังปลาคลุกเกลือเสียแทบตาย

วันต่อมาเขาคิดอยากจะเอาคืนลูกเขยตัวแสบพอดีกับเมียที่ตะโกนบอกโค่นต้นไม้ให้ด้วยเพราะต้นไม้ต้นนั้นสูงเกินไปกลัวว่าหากเกิดพายุลมแรงจะโค่นลงมาทับบ้านได้นายชิดไม่ทันฟังว่าเมียให้โค่นต้นอะไรก็รีบร้อนสั่งลูกเขยก่อนเลยว่าให้อีกฝ่ายเป็นคนลงมือทำก่อนเพราะยังเข็ดกับเรื่องที่ตนขอกินก่อนอย่างไม่หาย คราวนี้เองต้องเป็นคนลงมือก่อนแล้วข้าค่อยลงมือทีหลังห้ามขัดคำสั่งข้ารู้ไหม ลูกเขยตอบ ได้จ้ะพ่อ เจ้าไม้ก็ไม่เรื่องมากรับคำอย่างว่าง่ายตกลงว่าจะลงมือฟันต้นไม้ก่อนดังนั้นเมื่อสองลูกเขยกับพ่อตาเดินออกมาเจอกับนางเพ็ญทั้งสองจึงมีขวานติดมือมาคนละเล่ม ช่วยโค่นต้นขนุนให้หน่อยนะพี่ชิดพ่อไม้ นางเพ็ญว่าอย่างนั้นก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน

เมื่อเห็นต้นขนุนนายชิดก็นึกอยากจะตบปากตัวเองเพราะรู้ดีว่าขนุนนั้นเป็นต้นไม้ที่มีเปลือกด้านนอกนิ่มแต่เมื่อเอ่ยปากกับลูกเขยไปแล้วก็ได้แต่นั่งกัดฟันมองดูลูกเขยใช้ขวานฟันต้นขนุนโดยที่ดูเหมือนอีกฝ่ายไม่ได้ออกแรงเลยสักนิดจนกระทั่งถึงแก่นของขนุนก็เป็นคราวของเขาที่ต้องออกแรงฟันเองแต่ละครั้งที่หวดขวานจามลงไปเหมือนจะทำให้ซี่โครงของเขาจะสะเทือน เพราะว่าแก่นของต้นขนุนนั้นขึ้นชื่อว่าแข็งนักกว่าต้นขนุนจะถูกโค่นลงนายชิดก็แทบจะล้มลงไปนอนแผ่ หายใจหอบฟืดฟาดเหมือนคนใกล้ตาย โอ๊ยทำไมมันเหนื่อยอย่างนี้วะ ไอ้ไม้นะไอ้ไม้ นายชิดนอนพึมพำบ่นลูกเขยอยู่คนเดียวส่วนไม้ก็ เดินเข้าไปกินน้ำเย็นสบายใจเฉิบ

แน่นอนว่าเมื่อนำเรื่องนี้ไปเล่าให้นายศรีฟังนายศรีก็หัวเราะจนท้องแข็งเหมือนเดิมส่วนนายชิดก็ได้แต่เจ็บใจ ข้าว่าเองเลิกกลั่นแกล้งมันเถอะดูท่าแล้วดวงเองจะแพ้ทางมันวะ นายศรีว่าอย่างนั้นเมื่อหยุดหัวเราะได้แล้ว ไม่ยอมหรอกเว้ยข้าเหนื่อยแทบกระอักเรื่องอะไรจะยอมมันง่ายๆ นายชิดยังไม่ยอมเลิกแผนการ จะดีเหรอวะถ้าเกิดคราวนี้เองต้องเจ็บตัวและต้องเหนื่อยเพราะคิดแกล้งมันอีกจะทำอย่างไร เคยได้ยินไหมวะว่าคนเราแข่งขันอะไรก็แข่งได้แต่แข่งบุญแข่งวาสนามันแข่งกันไม่ได้บางทีไอ้ลูกเขยเองคนนี้มันอาจจะเป็นคนมีบุญก็ได้นะมันถึงรอดตัวจากแผนของเองได้ทุกที หึหึ

นายชิดพ่นลมออกมาด้วยความขัดใจแต่กระนั้นก็ยังคิดตามคำพูดของเพื่อนเลยหลุดปากออกไปว่า เอาวะข้าจะลองกับมันอีกสักตั้งถ้าคราวนี้ข้ายังเป็นฝ่ายเหนื่อยหรือเจ็บตัวเสียเองข้าก็จะเลิกเกลียดมันเลิกคิดแกล้งมันและยอมรับมันเป็นลูกเขย วันต่อมานางเพ็ญก็เอ่ยปากขอร้องสามีกับลูกเขยช่วยตัดต้นไม้ให้อีกแต่คราวนี้ให้ไปช่วยตัดที่บ้านพ่อของนางที่อยู่ถัดไปอีกหมู่บ้านหนึ่งด้วยความที่นายชิดไม่ได้ไปบ้านพ่อตานานแล้วเลยจำไม่ได้ว่ามีต้นไม้ใหญ่ต้นไหนบ้าง แต่กระนั้นก็อยากลองวัดดวงกับลูกเขยอีกครั้ง เลยออกคำสั่งกับเจ้าไม้คราวนี้ข้าจะเป็นคนลงมือก่อนเองค่อยลงมือตัดหลังจากข้า เข้าใจไหม เข้าใจจ๊ะพ่อ ว่าแต่พ่อไม่เปลี่ยนใจแน่นะเจ้าไม้เอ่ยถามในตอนท้ายนายชิดรีบตะคอกใส่ลูกเขยทันที ไม่เปลี่ยนใจโว้ยตกลงตามนี้

เมื่อตกลงกันแล้วพ่อกับลูกเขยก็พากันเดินไปที่บ้านของนายพวงพ่อของนางเพ็ญเมื่อไปถึงบ้านชายชราก็เดินออกมาต้อนรับแล้วบอกว่าช่วยตัดต้นมะพร้าวข้างบ้านให้ทีนะพ่อลูกเขยพ่อหลานเขยต้นมันสูงเต็มทีแล้วข้ากลัวว่ามันจะล้มทับบ้านพอได้ยินว่าต้นมะพร้าวนายชิดก็แทบกระอักเพราะความเจ็บใจเพราะต้นมะพร้าวนั้นได้ชื่อว่ามีเปลือกแข็งกว่าด้านในแต่เขาดันออกคำสั่งกับลูกเขยว่าเขาจะเป็นคนตัดก่อนดังนั้นเมื่อเขาเอาขวานจามเปลือกต้นมะพร้าวเขาจึงเหนื่อยแทบขาดใจพอหมดแรงก็ไปนอนแผ่อยู่บนแคร่ใต้ถุนบ้านของพ่อตาคราวนี้ถึงตาเจ้าไม้เอาขวานมาฟันต่อปรากฏว่าไม้ฟันอยู่ไม่กี่ครั้งต้นมะพร้าวก็ล้มลงมาเพราะมะพร้าวมีไส้ในที่อ่อนไม่ได้แข็งเหมือนต้นขนุนนายชิดที่นอนหอบเหมือนคนหมดแรงอยู่ตรงนั้นได้แต่นึกถึงคำพูดของเพื่อนว่า บางทีเจ้าไม้อาจมีบุญมากถึงไม่ได้โดนเขาเล่นงานเสียทีกลับกลายเป็นเขาเองที่แพ้ดวงเจ้าไม่ต้องมาเจ็บใจร่างกายอยู่เช่นนี้

เมื่อกลับถึงบ้านดวงใจร้องบอกว่าเตรียมของกินไว้บนโต๊ะระหว่างรอข้าวเย็นเจ้าไม้ก็ได้เอ่ยถามกับเจ้าชิดว่าคราวนี้พ่อจะออกคำสั่งกับฉันอีกไหมจ๊ะว่าห้ามกินหนังก่อน ตามใจเองเถอะข้าเหนื่อยเต็มทีแล้วนายชิดพูดอย่างปลงๆ แล้วนั่งลงที่เก้าอี้เมื่อเจ้าไม้เปิดฝาชีออกก็พบว่าของว่างที่ดวงใจเตรียมเอาไว้คือเผือกต้มมันต้มจิ้มน้ำตาลคราวนี้ถ้าพ่อออกคำสั่งพ่อคงจะได้กินเปลือกเผือกแน่จ๊ะดีนะที่พ่อไม่ได้ออกคำสั่ง มาเถอะพ่อมากินเผือกต้มมันต้มกันดีกว่าเจ้ามันชนิดนี้มันกินทั้งเปลือกได้ด้วยนะพ่อไม้เอ่ยเชื้อเชิญพ่อตาแล้วลอกเปลือกเผือกให้พ่อหลายหัว ก่อนจะใส่จานแล้วยื่นไปให้พ่อตานายชิดรับเผือกที่ปลอกแล้วเรียบร้อยสะอาดสะอ้านมาจิ้มน้ำตาลแล้วใส่เข้าปากเคี้ยวกินอย่างเอร็ดอร่อยเพราะทั้งเหนื่อยทั้งหิวพลางมองลูกเขยที่ยังคงปอกเปลือกเผือกต้มให้เขาต่อไป

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนบ้านลำพระ
โรงเรียนบ้านลำพระ
โรงเรียนบ้านลำพระ
โรงเรียนบ้านลำพระ