เว็บบอร์ด

WEBBOARD => ห้องนั่งเล่น => ข้อความที่เริ่มโดย: pom23442 ที่ ธันวาคม 28, 2020, 05:39:30 PM

หัวข้อ: เขาอับอายในตัวลูกสาวของเขาเอง
เริ่มหัวข้อโดย: pom23442 ที่ ธันวาคม 28, 2020, 05:39:30 PM
เขาอับอายในตัวลูกสาวของเขาเอง

เรื่องราวนี้จะเริ่มเล่าไปถึงครอบครัวของเศรษฐีหนึ่งที่พ่อมีอาชีพเป็นนายสถานีอยู่ที่สถานีรถไฟแห่งหนึ่งพบว่าเพื่อนบ้านยิงได้ไปเจอภรรยาของเขาล้มหมดสติอยู่ท่ามกลางหิมะแถมยังใกล้จะคลอดอีกด้วยดังนั้นเขาจึงรีบอุ้มเธอเข้าไปในบ้านจากนั้นก็โทรตามหมอทันทีหลังจากความพยายามในการทำคลอดอย่างทุลักทุเลเพราะเธอนั้นคลอดก่อนกำหนดสุดท้ายเขาก็พบว่าภรรยาอันเป็นที่รักของเขาเสียชีวิตลง แถมลูกที่ออกมานั้นก็ดูเหมือนจะไม่ใช่มนุษย์เพราะเด็กนั้นมีขนทั้งตัวทำให้เขารับไม่ได้แล้วก็เสียใจมาก

สุดท้ายเพื่อนบ้านก็เลยนำเด็กไปดูแลให้ก่อนจนกว่าเขาจะจัดการงานศพภรรยาเสร็จครับหัวต่อมาเพื่อนบ้านหมอและบ้านหลวงได้มาถามพ่อว่าจะตั้งชื่อเด็กว่าอะไรซึ่งเขาก็ตอบไปว่าไม่รู้และไม่ได้สนใจด้วยดังนั้นทุกคนจึงช่วยกันคิดและสุดท้ายก็ได้ชื่อเด็กว่าเอวาครับหลังจากงานศพเพื่อนบ้านก็ยังดูแลเอวาและก็ดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มรักเลยคนนี้ดังนั้นสามีของเธอจึงนำเอวาไปคืนให้กับผอ. เมื่อรู้ว่าเอวาเป็นแบบนี้ คงมีคนอยู่เหมือนเดิมพอก็ไม่ค่อยอยากจะได้ขึ้นมานะแต่หมอที่มาด้วยกันก็บอกเขาว่าผมหาคนที่จะมาเลี้ยงดูไอ้ไว้ให้แล้วโดยเธอเป็นเด็กสาวอายุ 17 ปี เพิ่งคลอดลูกที่ไม่รู้ว่าพ่อเด็กเป็นใครแล้วลูกของเธอก็เพิ่งจะตายไป

เมื่อพอได้ยินดังนั้นสุดท้ายก็เลยยอมรับเอวากลับคืนมาครับจากนั้นก็จะมาที่เห็นน้าเธอได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านเพื่อทำหน้าที่เลี้ยงดูเอวาจึงขอเชิญเอวาเธอก็ตกใจมากแต่ก็สงสารด้วยดังนั้นเธอจึงรับเลี้ยงด้วยว่าให้พ่อเป็นอย่างดีควรอัดมาอันนาพบว่ามีคนมาหาพ่อแล้วพอเขาได้เห็นไอ้ว่าที่เห็นน้าอุ้มอยู่เขาก็ตกใจมากแล้วก็รีบขอตัวกลับไปในทันทีจากนั้นก็เผลอไปเล่าเรื่องนี้ให้กับนักข่าวฟังจนนักข่าวนำเสนอข่าวนี้ออกไปชาวบ้านจะรู้กันไปทั่วแล้วก็มองดูพ่อแปลกๆเธอรู้ว่าทุกคนรู้เรื่องนี้กันหมดแล้วเขาก็อธิบายแล้วก็โกรธตาดังนั้นเขาจึงสั่งห้ามให้แอนนาอุ้มเอวาเขาใกล้หน้าต่างเด็ดขาดอีกต่างหาก

พระเอละออกไปที่ไหนและพบกับใครทั้งนั้นครับดังนั้นต่อมาเอว่าจะงอแงมากเราได้แต่อุดอู้อยู่ในบ้านไม่ได้รับอากาศบริสุทธิ์และแสงแดดเลยจึงทำให้ผิวที่เผือกเห็นนาจึงนำเรื่องนี้ไปบอกกับพ่อซึ่งพอรับฟังแต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้สนใจนักทว่าสุดท้ายรุ่งขึ้นพ่อก็ไปซื้อรถเข็นมาแล้วก็เอามาให้ ตัวเธอ ไปเดินเล่นได้แต่ต้องเฉพาะในเส้นทางและเวลาที่พ่อกับเราเท่านั้นเพื่อที่จะได้ไม่ต้องไปพบเจอกับใครนั้นเองวันต่อมาหมอได้มาหาพ่อแล้วก็บอกให้รู้ว่าเขาได้รายงานเรื่องที่เกิดขึ้นไปให้มึงรู้ว่าพวกนั้นก็จะส่งหมอมาตรวจดูให้เพราะมันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากและก็น่าสนใจด้วยนานทำให้พ่อดีใจมากที่เอวาอาจจะได้รับการรักษาให้หายเป็นปกติได้ครับ

แต่พอหมอตรวจดูสลากเก็บตัวอย่างเส้นขนของเอวาไปแล้วหมอก็บอกว่าเพราะว่ามันไม่มีทางรักษาหายเพราะมันไม่ได้เป็นความผิดปกติอะไรมนุษย์เราจะมีคนขึ้นต้นอยู่ในการแล้วก็จะสลัดคนออกก่อนคลอดแต่ในกรณีของเอวาก็คือเธอแค่ไม่ยอมสลัดคนออกเท่านั้นเองฉันนั้นจึงทำอะไรไม่ได้เราก็ห้ามกดออกด้วยไม่อย่างนั้นมันจะขึ้นมาใหม่และก็แข็งเหมือนกำหนดครับหลายปีผ่านไปตอนนี้ไอ้วาเริ่มเติบโตขึ้นแล้วเธอก็อยากจะออกไปเล่นเหมือนกับเด็กคนอื่นมาดังนั้นพอเธอไปยืนแอบดูเด็กๆเล่นอยู่ที่หน้าต่างแล้วพอเงยหน้าขึ้นมาเห็นเธอรวรีย์เข้าไปอุ้มเธอออกมาแล้วก็ทำโทษเธอ

โดยการจับเธอไปค้างเอาไว้ในห้องเก็บของทันทีตอนนี้เลยทำให้รู้ว่าเอวาเป็นเด็กที่มีความสามารถทางด้านคณิตศาสตร์แต่เธอก็ไม่ได้ออกไปไหนและได้แต่เรียนโดยการศึกษาเองอยู่ที่บ้านครับในขณะที่เอช่วยกันดาวตกแต่งต้นคริสต์มาสเห็นหน้าก็ได้พูดถึงเรื่องงานฉลองต้นคริสต์มาส ที่เด็กๆจะได้แต่งตัวสวยเหมือนกับเจ้าหญิงเกือบบ่ได้ออกไปดูต้นคริสต์มาสที่ตกแต่งอย่างสวยงามและสูงใหญ่อยู่ในเมืองด้วยงานทำให้เอวาตื่นเต้นมากแต่พอพอได้ยินก็เลยบอกให้เห็นหน้าหยุดพูดถึงมันครับในขณะที่พ่ออยู่กับเธอแค่ 2 คนพอเห็นหน้าขอกลับไปเยี่ยมบ้านเอก็ขอให้พ่อพาเธอไปเที่ยวที่งานหน่อย

แต่ไม่ว่าจะขอร้องยังไงพ่อก็ไม่ยอมพาไปเลยเพราะว่าวันรุ่งขึ้นพ่อก็ได้หาซื้อรองเท้าเจ้าหญิงมาให้เธอส่วนแทนนาทีกลับมาแล้วก็เดินไปหาซื้อผ้าสีแดงมาตัดชุดเจ้าหญิงให้เธอสวมใส่นานทำให้เอวามีความสุขมากหากสุดท้ายพ่อก็ยังยอมพาเธอไปเที่ยวที่งานฉลองต้นคริสต์มาสด้วยครับทีมงานฉลองมือทุกคนได้เห็น เอวา พวกเขาทุกคนก็ตกใจและนินทาเธอจะยกใหญ่แต่ก็ยอมเปิดทางให้เธอได้เดินเข้ามาในงานและพวกเด็กๆก็ดูจะไม่ได้รังเกียจเธอนักส่วนเพื่อนบ้านมึงเห็นพวกเขามาที่งานก็เลยชวนมานั่งที่โต๊ะเดียวกัน

ถึงเอวาก็ขอไปนั่งดูการแสดงมายากลกับพวกเด็กๆที่ดาหน้าเวทีแต่เจ้านักมายากลนั่นก็ได้มาล้อเลียนเธอจนทำให้คนในงานต่างพากันหัวเราะเยาะเธอโกรธมากแล้วก็ทำถ้าครูคำรามจากนั้นก็ปาหินใส่มานานพอกับแพนด้าโกรธแล้วก็อายมากจึงรีบเดินหนีออกมาจากงานทันทีนั่นเลยจะไม่เธอเศร้ามากครับเมื่อกลับมาแล้วเธอก็อยู่และทำอะไรคนเดียวโดยที่พ่อไม่เคยหันมาสนใจเธอเลยเธอโมโหมากแล้วก็ขว้างปาข้าวของเพื่อเรียกร้องความสนใจซึ่งมันก็ได้โทนรปภหันมาสนใจเธอแล้วก็จับเธอเอาไปขังไว้ที่ห้องเก็บของ และไม่สนใจเธออีกเลย ทำให้พี่เลี้ยงต้องพยายามให้เอวาได้รู้จักกับเพื่อนของเธอที่เป็นคนส่งโทรเลขคนใหม่ซึ่งเขาก็ค่อนข้างจะใจดีและเอ็นดูเธอมาก ทำให้เอวารักเขาเหมือนกับพี่ชายคนหนึ่งของเธอเลย



โรงเรียนบ้านลำพระ (https://www.banlampra.ac.th/)