head-banlampra-min
วันที่ 20 ตุลาคม 2021 1:17 PM
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านลำพระ
โรงเรียนบ้านลำพระ

ประสบการณ์ช่วยงานแมทแข่งเทควันโด

  • 0 ตอบ
  • 186 อ่าน
ประสบการณ์ช่วยงานแมทแข่งเทควันโด
« เมื่อ: พฤศจิกายน 27, 2020, 08:03:45 PM »
ประสบการณ์ช่วยงานแมทแข่งเทควันโด

   สวัสดีจ้าทุกคน...ผู้เขียนขอเล่าประสบการณ์ในความทรงจำของผู้เขียน เมื่อผู้เขียนมาช่วยงานแมทแข่งเทควันโดที่ลพบุรีบ้านเอง นั่นก็คือ "ศูนย์การบินทหารบก เดอะแชมป์เปียนชิพ ครั้งที่ 1 ปี 2019" เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 ที่ห้องประชุมพระนารายณ์ อาคารรัตนเทพสตรี มหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี จ.ลพบุรี ดำเนินงานโดยชมรมเทควันโดศูนย์การบินทหารบกนั่นเอง ต้องบอกก่อนว่าผู้เขียนมาช่วยงานวิทยาศาสตร์การกีฬาในทีมนี้ มาช่วยนวด ช่วยซ้อมก่อนแข่ง รวมทั้งปฐมพยาบาลประจำทีมชมรมเจ้าบ้านนี่เอง และไม่ได้มาแค่งานทีม แต่ผู้เขียนตั้งใจมางานเพื่อส่องคนบางคนในสนามแข่ง

เข้าเรื่องละกัน...ต้องขออภัยสำหรับความไม่สะดวกต่าง ๆ นี้เพราะตอนที่นั่งรถสองแถวชื่อว่า "รถดงจำปา" ผู้เขียนต้องการหาสุขาอย่างเร่งด่วน ประจวบกับจะแวะหาสุขาก็ไม่ได้ แล้วมาด้วยความรีบร้อนอย่างฉุกละหุก พอมาถึงหน้ามหาวิทยาลัยก้มดูนาฬิกาว่า นี่ก็เวลา 07.45 น. แล้ว บวกกับภายในอาคาร ตามร้านขายอุปกรณ์เทควันโดเริ่มมีลูกค้ามาซื้อแล้ว ผู้เขียนถึงกับร้องอุทานลั่นด้วยวาจาสวนสัตว์ว่า "เหลืออีก 15 นาที" รีบวิ่งแจ้นโดยไม่คิดชีวิต วิ่งมาไกลเท่าไหร่ไม่รู้ ที่แน่ ๆ ต้องไม่ให้คนที่โน่นรอ เลยไม่ได้ถ่ายให้ชัดเจน ต้องรีบมาให้ทันก่อนที่แมทแข่งจะเริ่มเปิดการแข่งขัน และแล้วผู้เขียนมาทันการ ถอนหายใจด้วยความโล่งอกด้วยความสบายใจว่า ตัวผู้เขียนเองมีเวลาไปสุขาแล้ว หลังจากอั้นมานานบนรถสองแถว

เมื่อมองจากมุมสูงชั้น 4 ของอาคารจะบอกได้ว่าเป็นลานที่จัดสนามกว้างพอสมควร แต่เห็นความกว้างแล้วรู้สึกว่าคิดถูกที่จัดมาที่นี่ ในโซนนี้เหมาะกับการจัด Event ด้านประชุม งานสัมมนาระดับชาติ หรืองาน Organized ด้านการจัดแสดงสินค้าสามารถทำได้เลย แต่การมาที่นี่ก็เฉียดสายเช่นกัน แต่ยังดีที่มาทันกำหนดเวลา ก็เลยได้มีเวลาพักหลังจากตาแหกแล้วเข้าสุขาเรียบร้อย ด้านหน้าของแมทแข่งถ้าสังเกตดี ๆ กลุ่มที่ใส่เสื้อเหลืองคือทหาร ยังเข้าไปข้างในไม่ได้ แต่ก็เห็นคนที่ผู้เขียนมาส่องในแมทแข่งแว๊บ ๆ นะ 5555 และส่วนคนที่ใส่มาสคอตสองคนก็เป็นทหารของหน่วยแหล่ะ มาสคอตดูน่ารักมาก นึกถึงนักบินของกองทัพอากาศ แม้ว่าหน่วยงานจะอยู่ในส่วนของทหารบกก็ตาม แต่ต้องบอกก่อนว่าคนเยอะมาก นี่แค่ตอนเช้านะเนี่ย ก็เลยมานั่งกับทีมเจ้าบ้านไปเลย

ฮั่นแน่! เจอแล้ว คนที่ผู้เขียนตั้งใจมาส่อง เดี๋ยวค่อยเฉลยท้ายบทความละกันว่าเขาคือใคร ที่แน่ ๆ ดังมากตีคู่กับพี่ไอ เป็นเอก การะเกตุแน่นอน เคยออกรายการวาไรตี้อยู่พักหนึ่ง แต่ขออุบชื่อไว้ก่อน ขอไปทำหน้าที่ตัวเอง เห็นเพียงภาพแค่นี้แทนละกันเนอะว่าพี่เขาคือใคร แต่ใครที่ติดตามทีมเทควันโดไทย ไม่มีใครไม่รู้จักคนนี้แน่นอน  บทบาทส่วนมากผู้เขียนนวดคลายกล้ามเนื้อ ประคบน้ำแข็ง ช่วยนักกีฬาซ้อม อุ่นเครื่องก่อนแข่ง ด้วยความที่ส่วนมากไม่มีใครอายุเกิน 17 ปีเลย และผู้ปกครองที่นี่เป็นคนมีสีส่วนใหญ่ ผู้เขียนรู้สึกเกร็งเป็นพิเศษ เพราะเป็นครั้งแรกที่มาช่วยทีม มาแบบไม่รู้จักใครเลย กว่าจะถามทีละคนว่าใครเป็นใคร ทำความรู้จักแต่ละคนว่าเป็นใคร ก็กินเวลามึนงงไปนานพอสมควร แต่ดีที่พวกเขา Enjoy กับผู้เขียนมาก เลยไม่รู้สึกกดดันจนเกินไป

พอเริ่มแข่งขัน...แมทแข่งที่นี่จัดเป็นครั้งแรกและมีแข่งทั้งประเภท Kyourugi (ต่อสู้) และ Poomse (ท่ารำ) ดูที่ชุดเลยว่าถ้าเสื้อเทควันโดเป็นคอวีชุดขาว พวกนี้ลงต่อสู้ แต่ถ้าเป็นเสื้อเทควันโดคอวาย แต่กางเกงเป็นสีแดง สีกรม สีดำ สีน้ำเงิน พวกนั้นลงท่ารำ เหตุที่ใช้สีแบบนั้นเพราะเป็นกฎกติกาที่บัญญัติโดย World Taekwondo Federation ได้กำหนดไว้ทั้งพุมเซ่และเคียวรูกิว่าต้องใส่แบบนั้น

เด็กที่ยิมนี้ส่วนมากลงประเภทเคียวรูกิ หรือต่อสู้ คนไหนที่ไม่ถึงคู่เตะก็ซนตามประสาตามที่เห็น ด้วยความที่อาคารนี้เป็นบันไดเลื่อน ก็เลยนั่งกวน ๆ ตามประสา แต่อยู่ในสายตารุ่นพี่ รุ่นพี่คุมรุ่นน้องดีมาก เลยป้องกันอุบัติเหตุจากการเล่นซนได้ดี แต่พอถึงคิวแข่งก็ใส่อุปกรณ์ให้เด็กที่นี่ และให้พวกรุ่นพี่คุมน้องไปสนามแข่งเพื่อรายงานตัวว่าแข่งสนามไหน  หลังจากแข่งเสร็จ เจอพี่แกปุ๊บรีบล็อกคิวพี่แกทันที บอกเลยดีใจมากที่ได้เจอ คนนี้แหล่ะที่ผู้เขียนตั้งใจมาส่อง นี่ไง "พี่เล็ก" ชนาธิป ซ้อนขำ แชมป์โลก 2013 เหรียญทองแดงโอลิมปิก 2012 และแชมป์เอเชียนเกมส์ 2014 ตัวจริงเสียงจริงด้วย

เห็นบุคลิกนี้พี่เขาควรไปเป็นดารานะ มาดพี่เขาดีมาก ดีจนชนิดที่ทำให้คุณแม่เข้าใจผิดว่าไปควงผู้ชายคนไหนมา Selfie ให้ดู พอได้รับการตอบรับจากรุ่นน้องที่สนิทกับเหลือบเห็นในประกาศแข่งขัน ดูรู้เลยว่าพี่แกมาแมทนี้แน่ ๆ แล้วพี่แกก็มาจริง ๆ ด้วย ด้วยความที่พี่แกต้องรีบกลับด่วน เพราะจะรีบขึ้นเครื่องบินไปเชียงใหม่ตอนค่ำของวันนั้น แล้วต้องไปสนามบินดอนเมือง เลยต้องรีบล็อกคิวถ่ายรูปคู่สักหน่อย พี่แกก็ถ่อมตัวดีมาก และดีใจมากจึงกอดกันยกใหญ่ ไม่ได้เจอพี่เขามานานตั้งแต่มารับพี่เขาที่สนามบินสุวรรณภูมิ จนได้มาเจอพี่เขาอีกที แม้ว่าจะเปลี่ยนบทบาทไปเป็นโค้ช แต่พี่แกเนื้อหอมเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเจอหน้าแล้วพี่แกดีใจเลยล่ะ

ก่อนจบบทความนี้ผู้เขียนได้รับเกียรติจากพี่เล็กขับรถไปส่งถึงในเมือง เพราะตั้งใจจะกลับรถสองแถวเหมือนเดิม และเกรงใจพี่เขาด้วยที่อุตส่าห์มาส่งทั้งที่มีภารกิจ ไม่รู้ว่าอีกนานไหมกว่าจะเจอพี่เขา แต่ก็หวังว่าจะได้ชวนพี่เขาเที่ยวลพบุรีบ้าง พักหลัง ๆ พี่เขาทำงานหนักทั้งโค้ชทีมชาติและทหาร เพราะพี่เขาเป็นผู้หมวด

แต่อีกนานไหมนะกว่าจะเป็นผู้กองยอดรัก 5555 ขอฝากทางบรรณาธิการช่วยฝากบทความแชร์ประสบการณ์ในความทรงจำของผู้เขียนในช่วง COVID-19 ที่แมทแข่งขันต่าง ๆ ต้องหยุดแข่งในสถานการณ์นี้ สุดท้ายนี้ขอให้พี่เล็กรักษาสุขภาพ มีกำลังใจที่ดี เจอเรื่องราวดี ๆ มีความหมายในชีวิต ได้รับสิ่งดี ๆ จากคนที่พี่เล็กรัก ดูแลตัวเองอย่าหักโหมเกินกำลัง ขอให้พี่มีคนรอบข้างที่ดี ให้พี่เล็กมีรอยยิ้ม ผู้เขียนจะได้ติดตามพี่เล็กในฐานะโค้ชไปนาน ๆ และเป็นกำลังใจให้ทีมเทควันโดทุกคนค่ะ...บ๊ายบาย



โรงเรียนบ้านลำพระ